Bazen yaralandığım anlarım vardır benim belkide benim kadar kimse yaralanmayı bilemez. Yakarım sigaramı kafamı iki elimin arasına alır neden neden diye düşünürüm. Ve o nedenlerin soğuk yüzünde saatlerce boğuşurum. ( Anlamıyorum bu hayatı acaba benmiyim yalnış olan yoksa hayattamı çok yalnışım oldu ) Hep kaçmak istemişimdir insanlardan aslında. Ama kaybetmekten korktuğum için. Belki yalnızlık insana koyar ama sevdiğin birini kaybetmek insana dahada fazla koyuyor işte. Ben belli bir dönemden sonra kimsenin dünyasına girmek istemedim ama bir şekilde benim iç dünyama giren dostlarım oldu ve ben kaybettim çünkü ben hep kaybederim. Bir bakışının dilencisi olduğum sevgilimi başkasına uğurlarken en sevdiğim arkadaşımın beni 50ytl ye değişmesi ayrılıkları sevmememe neden olmuştur. Artık yaralı ve ürkek bir ceylan gibiyim hayatın tozlu yollarında ve ben yine tek yine yalnızım olmam gerektiği gibi...

Gülmek "SAFTIR" denme riskini göze almaktır.
Ağlamak ise "DUYGUSAL" görünme riskini...
Birine yakınlaşmak "KENDİNİ KAPTIRMA" riskini göze almaktır.
Sevdiğini söylemek "SEVİLENİ YİTİRME" riskini...
Duygularını açmak "KENDİNİ ORTAYA KOYMA" riskini göze almaktır.
Düşüncelerini söylemek ise "DOKUZ KÖYDEN KOVULMA" riskini...
Umutlanmak "HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRAMA" riskini göze almaktır.
Sevmek ise "KARŞILIK GÖREMEME" riskini...
Ama riskler alınmalıdır, çünkü hayatımızın en büyük riski hiç risk almamaktır.
Çünkü Yaşamak "ÖLME" riskini göze almaktır.

 

Ey sevgili, Sen bir siginak ariyorsun ama ben durulmaz bir firtinayim. Sen kendinin sakini olmak istiyorsun ama ben evrenin sakini olmak istiyorum. Sen olmayacak bir barisi ariyorsun. Bense tüm kötülüklerle savasmak istiyorum. Sen küçücük bir çocuksun. Ama ben küçükken çok büyüdüm. Sen dünyadan kopup yildizlara siginmak istiyorsun. Bense kendimi yeryüzüne karsi sorumlu tutuyorum. Sen bir agacin gölgesine siginip yasamak istiyorsun. Bense ülkemi ariyorum. Yollari aydinlik,insanlari ümitli ve huzur dolu olan bir ülke. Sen bende kaybolmak istiyorsun ama ben seni kaybetmek istemiyorum. Sen susuyorsun, bense haykiriyorum.Sakin unutma: Kalbim paylasilamayacak kadar senindir. Seninle bile. (Ama bilmiyorum sen bu kadar bende misin?

Şiir insanoğlunun hiç durmayan iyiyi,güzeli, doğruyu, arayışını gösterir. İçinde yaşadığımız dünyanın güzelliklerine yepyeni güzellikler katar. Şiirin etkileme gücü sonsuzdur. Şiir içinde bulunduğumuz zamanı sevdirebilir, geleceği sevdirebilir insan oluşumuzun bilincini verebilir. Bir duyguyu bir düşünceyi en güçlü yanıyla ancak şiirde bulabiliriz. Şiir insanları aşka ve sevgiye sürükler..*** _seSSiz_GiTaRisT***